Φέτος ήταν η τέταρτη χρονιά που πήγα στο Gay Pride της Αθήνας . Γι'άλλη μια φορά , πέρασαμε καλά , συναντήσαμε φίλους, είδαμε ωραία αγόρια, γελάσαμε, φλερτάραμε. Και κάπου εδώ τελειώνουν και τα θετικά του Gay Pride.
Δυστυχώς, πίσω από τον επιφανειακό ριζοσπαστισμό και την ελευθεριακή ατμόσφαιρα της εκδήλωσης , στα συνθήματα και στα αιτήματα ήταν διάχυτος γι' άλλη μια φορά o μουχλιασμένος συντηρητισμός και πατερναλισμός του ελληνικού (και όχι μόνο, για να είμαστε δίκαιοι) gay κινήματος .Έχουμε
γράψει και παλαιότερα σε αυτό το μπλογκ, πως το gay κίνημα, τα τελευταία χρόνια, αντί να προσπαθεί να κάνει πράξη το σύνθημα "Έξω το κράτος από τα κρεβάτια μας" και να ζητάει ίσα δικαιώματα για όλους τους πολίτες , ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού, βλέπει πια το κράτος σαν "πατερούλη" που θα παραχωρήσει σε μας τους ομοφυλόφιλους ειδικά δικαιώματα (νόμοι εναντίον των διακρίσεων, νόμοι εναντίον των
"εγκλημάτων μίσους") και θα
λογοκρίνει όποιον τολμήσει να εκφράσει "ομοφοβικές" απόψεις . (Ανατριχιαστικό το σύνθημα "Hate Speech=Hate Crime" που είδα στο Pride και ανοίγει το δρόμο για τη χειρότερη λογοκρισία!). Αυτή η ατζέντα προσβάλει , πρώτους απ'όλους, εμάς τους ίδιους τους gay , αφού δεν μας αντιμετωπίζει σαν ισότιμους πολίτες αυτής της χώρας αλλά σαν ανήλικους, που έχουμε ανάγκη ειδικής προστασίας. Και βέβαια, ο μόνος που θα ωφεληθεί από αυτές τις προτάσεις, θα είναι το κράτος ,που θα επεκτείνει ακόμη περισσότερο την εξουσία του.
Το άλλο μεγάλο πρόβλημα με τις ελληνικές οργανώσεις για τα gay δικαιώματα είναι ο τρόπος που χρηματοδοτούνται. Με το φτωχό μυαλό μου πίστευα πως η λεγόμενη "κοινωνία των πολιτών" (μέρος της οποίας είναι και ο gay ακτιβισμός) είναι , ή πρέπει να είναι, ανεξάρτητη από το κράτος και πως οι "Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις" λέγονται έτσι ακριβώς επειδή δεν είναι...κυβερνητικές . Στην πραγματικότητα βέβαια τα πράγματα είναι πολύ
διαφορετικά! Οι περισσότερες ελληνικές "Μ.Κ.Ο." είναι κρατικοδίαιτες . Με αυτό τον τρόπο, απλά αναπαράγουν μια αναιμική , δήθεν "κοινωνία των πολιτών" που συναντάμε διαχρονικά στην Ελλάδα, η οποία δεν μπορεί να δραστηριοποιηθεί μόνη της, αλλά χρειάζεται πάντα την αρωγή του κράτους. Αυτή την πεπατημένη φαίνεται να ακολουθεί και το ελληνικό gay κίνημα. Το
"Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι" (το οποίο θεωρεί πως τα ατομικά δικαίωματα προστατεύονται με τη λογοκρισία των απόψεων που δεν μας αρέσουν) αφού έκανε την καλύτερη
διαφήμιση στο βιβλίο του Πλεύρη με τη μήνυση που κατέθεσε εναντίον του , αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να "σώσει" και τους ομοφυλόφιλους αυτής της χώρας. Όπως
παραδέχονται και οι ίδιοι χρηματοδοτούνται από προγράμματα του Υπουργείου Εξωτερικών, του Υπουργείου Απασχόλησης, της Γενικής Γραμματείας Νεας Γενιάς κα (Δε θα σταθώ στις κατηγορίες πως το "Παρατηρητήριο" χρηματοδοτείται από τον Τζορτζ Σόρος. Μακάρι να έβαζε ο Σόρος τα λεφτά του παρά να αναγκαζόμαστε εμείς οι Έλληνες φορολογούμενοι να πληρώνουμε τον ακτιβισμό του ΕΠΣΕ). Άλλα σωματεία δεν αναφέρουν τίποτε στις ιστοσελίδες τους για τον τρόπο χρηματοδότησης τους (π.χ η αστική μη κερδοσκοπική οργάνωση
"Σύνθεση" που εκδίδει το περιοδικό
10% ή η επίσης αστική μη κερδοσκοπική οργάνωση
"BePositive" που εκδίδει το περιοδικό
"Antivirus") . Να υποθέσω πως και αυτά τα σωματεία , όπως άλλωστε και οι περισσότερες κατ'ευφημισμόν "Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις" στην Ελλάδα, λαμβάνουν κρατική χρηματοδότηση ; (αν όχι, τους παρακαλώ να με διορθώσουν) . Από τη στιγμή όμως που λειτουργούν με κρατική χρηματοδότηση, θα μου επιτρέψουν να διατηρήσω πολλές αμφιβολίες για την ανεξαρτησία τους (τί σοϊ ακτιβισμός είναι αυτός που γίνεται με κρατικό χρήμα;) και να μην τους θεωρώ μέρος της κοινωνίας των πολιτών παρά μόνο παραμάγαζα του κράτους, των κομμάτων και των πολιτικών. Και βέβαια , όπως κάθε φορά που εμπλέκεται κρατικό χρήμα, ειδικά στην Ελλάδα, γεννιούνται ερωτήματα για διαφθορά (διαβάστε για τη "λαμπρή" περίπτωση του ελληνικού τμήματος της
"ACT UP" )
Υποτίθεται βέβαια πως υπάρχουν και οι διαφωνούντες. Οι διάφορες
queer ομάδες και blogs ( με πολλές
συμπάθειες στην ομάδα που εκδίδει το 10%) υποτίθεται πως πάνε να εκφράσουν κάτι διαφορετικό, ριζοσπαστικό και ενάντια στο σύστημα. Όμως και αυτοί υποστηρίζουν την ατζέντα των "ειδικών" δικαιώματων , ενώ με συνθήματα όπως το "προσωπικό είναι πολιτικό" και δεν "υπάρχει σεξ χωρίς ιδεολογία" νομιμοποιούν μια ακόμη πιο ακραία επέμβαση της κρατικής εξουσίας , στην οποία υποτίθεται πως αντιτίθενται, στην ιδιωτική σφαίρα!
Και τέλος, υπάρχουν και κάποιοι bloggers που τελευταία στρέφονται εναντίον του mainstream gay κινήματος (δείτε χαρακτηριστικά
εδώ και
εδώ ). Ομολογώ πως μου είναι δύσκολο να καταλάβω τους λόγους της διαφωνίας. Και οι δύο συγκεκριμένοι bloggers υιοθετούν την ίδια ακριβώς ιδεολογική ατζέντα με τις οργανώσεις που κατηγορούν. Παρά τις καλές προθέσεις που μπορεί να έχουν οι συγκεκριμένοι ιστολόγοι, μοιάζουν να μη θέλουν να καταλάβουν, πως αυτή η ατζέντα των "ειδικών" δικαιωμάτων θα ωφελήσει, εκτός από το κράτος, μόνο τους gay επαγγελματίες συνδικαλιστές που τώρα καταγγέλλουν. Οι ομοφυλόφιλοι θα είναι συνέχεια εξαρτημένοι από τους gay "πατερούληδες" , που ή θα στελεχώσουν όλες αυτές τις νέες κρατικές υπηρεσίες, γενικές γραμματείες, ανεξάρτητες Αρχές που θα ιδρυθούν για να εφαρμοστούν οι νέοι νόμοι, ή θα έχουν το ρόλο του μεσολαβητή με την κρατική γραφειοκρατία . Με ομοφυλόφιλους, που στέκονται μόνοι τους στα πόδια τους, και δεν έχουν ανάγκη ειδικούς νόμους , όλοι αυτοί οι τύποι δεν θα μπορούν να δικαιολογήσουν την υπαρξή τους!
Σήμερα το gay κίνημα στην Ελλάδα δεν εκφράζει τίποτε ριζοσπαστικό και πραγματικά προοδευτικό. Αντίθετα , αναπαράγει όλες τις παθογένειες του μεταπολιτευτικού κρατισμού. Οι προτάσεις του δεν σημαίνουν τίποτε άλλο παρά ακόμη μεγαλύτερο κράτος, περισσότερη γραφειοκρατία και μια νέα "προοδευτική" λογοκρισία που θα αντικαταστήσει τη παλιά λογοκρισία "ελληνοχριστιανικού" τύπου.